ကမ္းေတြက တေျဖးေျဖး
ေဝးလြင့္ ေမ်ာပါသြားတဲ့အခါက်
ငါတို႔က ဇင္ေယာ္ေတြလိုပဲ
မစဲတမ္း ႐ိုင္းေနတဲ့ လိႈင္းေပၚ
အေတာ္ေနသားက်ေနၾကပါျပီ
သံဓါတ္နည္းတယ္ထင္တဲ့အခါ
သံတိုင္မွာရွိတဲ့ သံေခ်း တခ်ိဳ႕
ခြါစားခဲ့ဖူးလို႕...
အသားဓါတ္နည္းတယ္ထင္တဲ့အခ်ိန္
မိလႅာေခ်ာင္မွာ လာေခ်ာင္းတဲ့
ႂကြက္ဖေလာင္းေလးေတြပါ
အခန္းထဲမွာတင္ အမဲရွာထြက္ဖူးတယ္…
အသြားဆယ္ေပ အျပန္ဆယ္ေပ
ႏွစ္ရွည္ခရီးကေတာ့
မညည္းမျငဴ ဆယ္စုႏွစ္ ႏွစ္ခုေက်ာ္ခဲ့ျပီ
အဲဒီလာေနတဲ့ အလင္းေရာင္ျမျမက
ထုံးစံအတိုင္း ငါ့ရဲ႕ ေက်ာကို
႐ိုက္ႏွက္ဟစ္ေႂကြးမဲ့ လူတအုပ္ရဲ႕ လမ္းျပမီးလား…
အမွန္တရား
နဲနဲပါးပါးနားလည္ျပီး
ေဆးလိပ္မီးေပးမဲ့ လူလား၊၊
မမွိတ္မသုန္ေငး
ခပ္ေလးေလးလာတဲ့ အလင္းဆီ
ဒီေန႔ဟာ
ဘယ္ႏွစ္ရာေျမာက္ လကြယ္ေန႔ဆိုတာလဲ
ငါ နံရံမွာ တခ်က္ျပန္ေရမိတယ္…။
Happy Birthday Ko Min Ko Naing (18-10-2011)
ေဆးလိပ္မီးေပးမဲ့ လူလား၊၊
မမွိတ္မသုန္ေငး
ခပ္ေလးေလးလာတဲ့ အလင္းဆီ
ဒီေန႔ဟာ
ဘယ္ႏွစ္ရာေျမာက္ လကြယ္ေန႔ဆိုတာလဲ
ငါ နံရံမွာ တခ်က္ျပန္ေရမိတယ္…။
Happy Birthday Ko Min Ko Naing (18-10-2011)
ကုိသက္မွဴး ကဗ်ာေရးေကာင္းတယ္ေနာ္.။
ReplyDeleteအိအိ
ကဗ်ာဖတ္ရတာ ေထာင္က်သြားသလိုုပဲ ။ ဆရာမႈး ဆက္စြဲပါ။ မင္းကိုုႏိုုင္နဲ႔ ႏိုုင္ငံေရးအက်ဥ္းသားအားလံုုး က်န္းမာပါေစ။
ReplyDeleteI think I don't need to write a nice comment on your poem before Ko Thet Hmu cos I can feel it and I know the essence of the poem.I am sorry for my 1st comment(that's not my comment,just a happy teasing)and I do know that's is real life of you and all of the political prisoners.Although I was not suffering like you,I know the situation of the prison in Burma especially for political prisoners.
ReplyDelete